ลิขิตพระสังฆราช นำไปสึกพระได้หรือไม่ ???

ทุกวันนี้มีปัญหาเรื่องการนำพระลิขิตมาอ้างกันมากมาย

เรามาดูกันว่า พระลิขิต มีอำนาจอะไรบ้าง  

มีขอบเขตอย่างไร และทำอะไรได้บ้าง.......

                                                          

คำถาม

ขอบเขตอำนาจของพระสังฆราชอยู่ตรงไหน ? 

และบุคคลนำพระลิขิตไปกล่าวอ้าง

เพื่อ  “สึกพระ”  ได้หรือไม่

สังฆราชไทยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน

คำตอบ

พระพุทธเจ้าตอนจะปรินิพพาน  ไม่ได้มอบให้ผู้ใดเป็นศาสดาแทน   
แต่ท่านให้ยึดพระธรรมวินัยเป็นศาสดาแทนท่าน  ต่อมาภายหลังมีการตั้งตำแหน่งทางพระ ตั้งแต่พระสังฆราช, พระผู้ปกครองตามลำดับชั้นต่างๆ รวมถึงพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ ก็เพื่อให้เป็นเครื่องมือช่วยดูแลคณะสงฆ์ ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย ธรรมะวินัยจึงเป็นใหญ่ กฎระเบียบต่าง ๆ จะเป็นรอง  และจะต้องไม่ขัดแย้งต่อพระธรรมวินัย

  

อำนาจของพระสังฆราชและพระผู้ปกครองจะมี 2 ส่วนหลักๆคือ

สมเด็จพระญาณสังวร

1.อำนาจในการปกครอง เป็นอำนาจในการดูแลพระภิกษุและบุคลากร

   ในสังกัดของท่าน จะแต่งตั้ง โยกย้าย ก็ทำได้ในขอบเขตอำนาจนี้

2.อำนาจในการตัดสินความผิดพระ พระธรรมวินัย ไม่ได้มอบอำนาจ
   ให้ใครตัดสินควาผิดพระโดยลำพัง การตัดสินต้องทำเป็นองค์คณะ

   พิพากษา (แม้แต่จะบวชใครให้เป็นพระ ก็ต้องทำเป็นองค์คณะ  

   พูดได้ว่า “ พระธรรมวินัยไม่ได้มอบอำนาจให้ผู้ใดผู้หนึ่ง  มีอำนาจ  

   ชี้ให้ใครบวช  หรือ ชี้ให้ใครสึก จะต้องทำเป็นองค์คณะเท่านั้น)

ดังนั้น  

การกล่าวอ้าง "พระลิขิต" 

มาตัดสินให้ใครปาราชิกจะทำไม่ได้

 

               
              

            อย่าว่าแต่ “พระลิขิต” ที่เป็นตัวหนังสือ แม้ว่าพระสังฆราชจะพูดด้วยตัวท่านเองก็ยังเป็นความเห็น  ในสถานะที่ท่านเป็นหนึ่งในองค์ผู้พิพากษาในมหาเถรสมาคม  ถึงท่านจะเป็นประธานในมหาเถรสมาคม  แต่การตัดสินก็ต้องเป็นไปตามมติที่ประชุมของมหาเถรสมาคม ซึ่งเปรียบไปแล้วเหมือนกับที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา (องค์คณะผู้พิพากษาสูงสุดในกฎหมายทางโลก) 

                                        ในทางปฏิบัติ การสึกของพระ  จะเห็นได้ใน 3 ทาง คือ

             1. ท่านมีความยินดีในเพศสมณะแต่เพียงเท่านั้น  ก็เปล่งวาจาสึก ไปใช้ชีวิตทางโลก

             2. กระทำความผิดพระธรรมวินัย  แล้วยอมรับ  ก็เปล่งวาจาสึกด้วยตนเอง ซึ่งจะอยู่ต่อหน้าพระผู้ปกครองรูปใดรูปหนึ่งก็ได้

             3. ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิด  แต่พระภิกษุปฏิเสธว่าตนเอง ไม่ได้ทำความผิดก็ต้องตั้งคณะขึ้นมาสอบสวน  ถ้าผลออกมาว่าผิดจริง  ก็ถูกให้สึก  แต่ถ้าสอบสวนแล้วไม่ผิด ก็เป็นอันพ้นมลทิน

 

                    โดยนัยยะตามข้อ 3 นี้  ในทางคณะสงฆ์จึงได้มีกฎเกณฑ์ที่สอดคล้องตามพระธรรมวินัยคือ โดยจะมีองค์คณะผู้พิพากษาตามลำดับชั้น ตั้งแต่ลำดับชั้นต้น จนไปถึงระดับสูงสุดคือ ที่ประชุมมหาเถรสมาคม

                                                                          สรุปได้ว่า 

    บุคคลจะนำ  “พระลิขิต” ไปกล่าวอ้างเพื่อสึกพระ ทำไม่ได้